روزه اند دل و زبانم از هر چه غیرِ تو...

زان می عشق کز او پخته شود هر خامی گر چه ماه رمضان است بیاور جامی روزها رفت که دست من مسکین نگرفت زلف شمشادقدی ساعد سیم اندامی روزه هر چند که مهمان عزیز است ای دل صحبتش موهبتی دان و شدن انعامی مرغ زیرک به در خانقه اکنون نپرد که نهاده ست به هر مجلس وعظی دامی

برچسب: نویسنده: پرهام نعمتی تاريخ: شنبه 27 خرداد 1396 ساعت: 23:30

بگذار فردا در خیالِ فردا بماند..

کاش می شد ترس هایمان را کنار بگذاریم برای یک بار هم که شده به حرف دل گوش بسپاریم دل را رها کنیم از زندان عقل و منطق و شرع و عرف من به تو می اندیشم تو به یاد من هستی و ما در عمق چشمهای یکدیگر رویای باهم بودن را زندگی می کنیم... و چه رنجی است که بی هم هستیم! اما ع

برچسب: نویسنده: پرهام نعمتی تاريخ: شنبه 27 خرداد 1396 ساعت: 23:30

بالِ دل مرهم چشمان تو را می خواهد ...

دوستت دارم واین نغمه کنم آوازم سر دهم جان بدهم بر تو فقط دل بازم عاشقت هستم و پروانه ی پر فریادم دیگر از پیله ی خاموش دلم پر سازم واژه ای سبز تر از عشق ندیدم هرگز با همین نام دگر راه تو را آغازم با تو از راز دلم پرده ی غم بردارم داد بی پرده ی من فاش کن

برچسب: نویسنده: پرهام نعمتی تاريخ: شنبه 27 خرداد 1396 ساعت: 23:30

روزهایی که نه فراموش می شوند و نه تکرار(31): خوابگاه کوثر

هو الشکور سلام دوشنبه ی هفته ی گذشته پرسشنامه ام بعد از یک وقفه ی تقریبا 40روزه بالاخره تایید شد. با یک جفت کفش آهنین رفتم دنبال گردآوری داده هام.واقعا کاری سخت و طاقت فرساست.امروز چون شیفتم نبود، از فرصت استفاده کردم و از صبح ساعت 8 رفتم دانشکده ادبیات. ک

برچسب: نویسنده: پرهام نعمتی تاريخ: شنبه 27 خرداد 1396 ساعت: 23:30

عطر تو در عمق لحظه ها جاریست...

ما هر دو یکدلیم، ولی این وفاق نیست از احتیاج بگذر اگر اشتیاق نیست ما خسته ایم و تشنه، ولی دست و پا زدن راه نجات یافتن از باتلاق نیست آیینه ایم و غیر حقیقت نگفته ایم در ما به قدر یک سر سوزن نفاق نیست هرگز دو لفظ را مترادف گمان مکن جایی که عشق نیست؛ « جدایی

برچسب: نویسنده: پرهام نعمتی تاريخ: شنبه 27 خرداد 1396 ساعت: 23:30

مواظب عشق زندگیت باش!

زنها یا عاشقى نمى کنند یا اگر مرد ایده آلشان پیدا شد حرف دوست داشتن و خواستن و ماندن که به میان آمد با تمام وجودشان دل مى دهند شک نکن نقص در کارشان نیست مواظب عشق زندگیت باش واى به روزى که بفهمد آدم زندگیش سرش به کار خودش نیست مى نشیند آنقدر فکر مى کند، غصه مى خورد، گریه مى کند همین که دردهایش را آب